گونه‌زايي هم ميهني

images-(2)

 

در اوايل دهه‌ي ۱۹۰۰ هوگو دووري كه با گياهان گل مغربي (۱۴ = n2) كار مي‌كرد، روزي متوجه شد كه يكي از گل مغربي‌هايش ظاهري متفاوت با بقيه دارد. وي با بررسي كروموزوم‌هاي اين گياه دريافت كه اين گل متفاوت، ۲۸ كروموزوم داد و بنابراين تترا پلوييد (n4) است.
تتراپلوييدي در نتيجه‌ي اشتباه در جدا نشدن كروموزوم‌ها در ميوز رخ مي‌دهد. گامت‌هايي كه گياه تتراپلوييد ايجاد مي‌كند، ديپلوييد (n2) هستند.
اگر گامت‌هاي اين گياه با گامت‌هاي گياهان طبيعي، كه هاپلوييدند (n)، آميزش كنند، زيگوت‌هاي حاصل تري پلوييد (n3) خواهند شد.

فرد n3، قادر به ميوز نيست و بنابراين نازاست. اگر گياه تترا پلوييد بتواند خودلقاحي انجام دهد، يا در نزديكي آن گياه تترا پلوييد ديگري وجود داشته باشد، سلول زيگوت n4 خواهد بود و گياهي كه از آن ايجاد مي‌شود، قادر به ميوز بوده، بنابراين زاياست. اين گياه، از اين پس به گونه‌ي جديدي تعلق دارد كه افراد آن n4 هستند و با جمعيت نيايي خود (كه n2 بودند) قادر به آميزش نيست.

به اين ترتيب خزانه‌ي ژني اين دو گونه از هم جدا مي‌ماند.
گاهي دو گياه كه از دو گونه‌ي نزديك به هم هستند، با هم آميزش مي‌كنند و سلول زيگوت تشكيل مي‌شود.
اما در اين زيگوت كروموزوم‌هاي همتا وجود ندارد و بنابراين امكان ميوز فراهم نيست (توجه داشته باشيد كه گامت‌ها از دو گونه‌ي متفاوت‌اند و بنابراين از لقاح آن‌ها n2 تشكيل نمي‌شود). اما ديده شده است كه در چنين گياه دورگه‌اي، كروموزوم‌ها دو برابر مي‌شوند.
به اين ترتيب از هر كروموزوم دو عدد در سلول وجود خواهد داشت و بنابراين امكان ميوز فراهم مي‌شود. چنان‌كه مشاهده مي‌شود، پلي پلوييدي مي‌تواند به پيدايش گونه‌اي جديد منجر شود.

یک دیدگاه در “گونه‌زايي هم ميهني

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *