انتخاب وابسته به فراواني

3896

انتخاب وابسته به فراواني زماني رخ مي‌دهد كه در آن شانس بقاي يك ژنوتيپ، به فراواني آن در جمعيت بستگي داشته باشد. “پروانه‌هاي مقلد” مثال خوبي از اين انتخاب هستند. بعضي پروانه‌ها براي آنكه توسط پرندگان شكار نشوند، طرح و رنگ پروانه‌هاي سمي را تقليد كرده‌اند. اگر پرنده‌اي يك بار پروانه‌اي سمي را بخورد، ديگر هيچ‌گاه پروانه‌اي را كه آن طرح و رنگ را داشته باشد نخواهدانتخاب وابسته به فراواني زماني رخ مي‌دهد كه در آن شانس بقاي يك ژنوتيپ، به فراواني آن در جمعيت بستگي داشته باشد. “پروانه‌هاي مقلد” مثال خوبي از اين انتخاب هستند. بعضي پروانه‌ها براي آنكه توسط پرندگان شكار نشوند، طرح و رنگ پروانه‌هاي سمي را تقليد كرده‌اند. اگر پرنده‌اي يك بار پروانه‌اي سمي را بخورد، ديگر هيچ‌گاه پروانه‌اي را كه آن طرح و رنگ را داشته باشد نخواهد خورد. به اين ترتيب پروانه‌هاي مقلد با تقليد طرح و رنگ پروانه‌هاي سمي، پرندگان را فريب مي‌دهند و از شكار شدن در امان مي‌مانند.
ممكن است تصور شود كه با گذشت زمان، فقط پروانه‌هايي باقي مي‌مانند كه ظاهر پروانه‌هاي سمي را تقليد كرده‌اند و آن‌هايي كه اين تقليد را انجام نداده‌اند، حذف مي‌شوند. اما چنين نيست. شانس بقا براي پروانه‌هاي مقلد زماني بالاست كه فراواني آن‌ها كم باشد. اگر فراواني آن‌ها زياد باشد احتمال فريب خوردن پرنده كاهش مي‌يابد. در واقع هرچه فراواني آن‌ها بيش‌تر باشد، احتمال شكار شدن آن‌ها نيز بيش‌تر است و اگر پرنده‌اي كه براي اولين‌بار مي‌خواهد پروانه‌اي را شكار كند، يكي از آن‌ها را بخورد، ديگر آن طرح و رنگ را به‌عنوان نشانه‌هاي پروانه‌هاي غيرسمي مي‌شناسد و به شكار آن‌ها خواهد پرداخت. به اين ترتيب بعد از مدتي، اين پروانه‌ها شكار اصلي پرنده‌ها خواهند شد و فراواني آن‌ها رو به كاهش خواهد گذارد. چنان‌كه ملاحظه مي‌شود. شانس بقاي پروانه‌هاي مقلد به فراواني آن‌ها بستگي دارد. نوعي از انتخاب طبيعي كه سبب حفظ تنوع در جمعيت‌ها مي‌شود، انتخاب متوازن كننده نام دارد. خورد. به اين ترتيب پروانه‌هاي مقلد با تقليد طرح و رنگ پروانه‌هاي سمي، پرندگان را فريب مي‌دهند و از شكار شدن در امان مي‌مانند. ممكن است تصور شود كه با گذشتوردن پرنده كاهش مي‌يابد. در واقع هرچه فراواني آن‌ها بيش‌تر باشد، احتمال شكار شدن آن‌ها نيز بيش‌تر است و اگر پرنده‌اي كه براي اولين‌بار مي‌خواهد پروانه‌اي را شكار كند، يكي از آن‌ها را بخورد، ديگر آن طرح و رنگ را به‌عنوان نشانه‌هاي پروانه‌هاي غيرسمي مي‌شناسد و به شكار آن‌ها خواهد پرداخت. به اين ترتيب بعد از مدتي، اين پروانه‌ها شكار اصلي پرنده‌ها خواهند شد و فراواني آن‌ها رو به كاهش خواهد گذارد. چنان‌كه ملاحظه مي‌شود. شانس بقاي پروانه‌هاي مقلد به فراواني آن‌ها بستگي دارد. نوعي از انتخاب طبيعي كه سبب حفظ تنوع در جم زمان، فقط پروانه‌هايي باقي مي‌مانند كه ظاهر پروانه‌هاي سمي را تقليد كرده‌اند و آن‌هايي كه اين تقليد را انجام نداده‌اند، حذف مي‌شوند. اما چنين نيست. شانس بقا براي پروانه‌هاي مقلد زماني بالاست كه فراواني آن‌ها كم باشد. اگر فراواني آن‌ها زياد باشد احتمال فريب خعيت‌ها مي‌شود، انتخاب متوازن كننده نام دارد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *